یاکریم

امید وارم خوشتون بیاد.

           بوسه

چطور بود ===> نظر 

         

امید وارم خوشت بیاد

          تسبیح

 من که تسبیح نبودم , تو مرا چرخاندی

مشت بر مهـرهء تنـهایی مـن پیـچانـدی

مهرِ دستان تو دنبال دعایی می گشت

بارها دور زدی ذهـن مرا گردانــدی

ذکرها گفتی و بر گفتهء خود خندیدی

از همین نغمه تاریک مرا تـرساندی

بر لبت نامِ خدا بود , دا شاهد ماست

بر لبت نام خدا بود و مرا رقصاندی

دست ویرانگر تو عادت چرخیدن داشت

عادتت را به غلط چرخهء ایمان خواندی

قلب صد پارهء من مهرهء صد دانه نبود

تو ولی گشتی و این گمشده را لرزاندی

جمع کن:رشتهء ایمان دلم پاره شده است

من که تسبیح نبودم , تو مرا چرخاندی ؟

تا حالا کسی تو رو چرخونده ===>نظر

امید وارم خوشت بیاد

سیب سرخ

با هر بهانه و هوسی عاشقت شده است

فرقی نمی کند چه کسی عاشقت شده است

چیزی ز ماه  بودن تو کم نمی شود

گیرم که برکه ای نفسی عاشقت شده است

ای سیب سرخ غلت زنان در مسیر رود

یک شهر تا به من برسی عاشقت شده است

پر می کشی و وای به حال پرنده ای

کز پشت میله قفسی عاشقت شده است

آیینه ای و آه که هرگز برای تو

فرقی نمی کند چه کسی عاشقت شده است

چطور بود ====> نظر

ببین من به نظر تو احتیاج دارم.

چون واقعآ ویژگی یه وبلاگ خوبو نمیدونم.

به من تو نظرت  رو بگو که  تو وبلاگ چه چیزهایی بذارم بهتره

اگه هم می خوای میل بزنی :

فریدون مشیری رو که خوب میشناسی

من یه قطعه کوچیک انتخاب کردم که امید وارم خوشت بیاد..

                                      مکتب عشق

               سیه چشمی به کار عشق استاد

               به من درس محبت یاد می داد . 

               مرا از یاد برد آخر ولی من 

                بجز او عالمی را بردم از یاد  . 

نظر یادت نره ...                               

دنگ

دنگ . . .، دنگ . . . ساعت گيج زمان در شب عمر مي زند پي در پي زنگ. زهر اين فكر كه اين دم گذراست مي شود نقش به ديوار رگ هستي من. لحظه ام پر شده از لذت يا به زنگار غمي آلوده است. ليك چون بايد اين دم گذرد، پس اگر مي گريم گريه ام بي ثمر است. و اگر مي خندم خنده ام بيهوده است.   دنگ . . .، دنگ . . . لحظه ها مي گذرد. آنچه بگذشت، نمي آيد باز. قصه اي هست كه هرگز ديگر نتواند شد آغاز. مثل اين است كه يك پرسش بي پاسخ بر لب سرد زمان ماسيده است. تند بر مي خيزم تا به ديوار همين لحظه كه در آن همه چيز رنگ لذت دارد، آويزم، آنچه مي ماند از اين جهد به جاي: خندة لحظة پنهان شده از چشمانم. و آنچه بر پيكر اومي ماند: نقش انگشتانم.   دنگ . . . فرصتي از كف رفت. قصه اي گشت تمام. لحظه بايد پي لحظه گذرد تا كه جان گيرد در فكر دوام، اين دوامي كه درون رگ من ريخته زهر، وا رهانيده از انديشة من رشتة حال وز رهي دور و دراز داده پيوندم با فكر زوال.   پرده اي مي گذرد، پرده اي مي آيد: مي رود نقش پي نقش دگر، دنگ مي لغزد بر رنگ. ساعت گيج زمان در شب عمر مي زند پي در پي زنگ: دنگ . . .، دنگ . . . دنگ . . .

امید وارم از این شعر که از :پابلو نرودا هست خوشت بیاد

نان را از من بگیر اگر می خواهی 

هوا را از من بگیر امّا

خنده ات را نه

گل سرخ را از من بگیر

سوسنی را که می کاری

آبی را که به ناگاه

در شادی تو سر ریز می کند

موجی ناگهانی از نقره را

که در تو می زاید

از پس نبردی سخت باز می گردم

با چشمانی خسته

که دنیا را دیده است

بی هیچ دگرگونی

امّا خنده ات که رها می شود

و پرواز کنان در آسمان مرا می جوید

تمامی درهای زندگی را

به رویم می گشاید

عشق من ,خندهء تو

در تاریک ترین لحظه ها می شکفد

و اگر دیدی, به ناگاه

خون من بر سنگفرش خیابان جاری ست ,

بخند , زیرا خندهء تو

بر دستان من

شمشیری است آخته

خندهء تو ,در پاییز

در کنار دریا

موج کف آلوده اش را

باید بر فرازد

و در بهاران ,عشق من ,

خنده ات را می خواهم

چون گلی که در انتظارش بودم ,

گل آبی , گل سرخِ

کشورم که مرا می خواند

بخند بر شب

بر روز , بر ماه ,

بخند بر پیچاپیچِ

خیابان های جزیره , بر این پسر بچهء کمرو

که دوستت دارد ,

امّا آنگاه که چشم می گشایم و می بندم

آنگاه که پاهایم می روندو بر می گردند ,

 نان را , هوا را ,

روسنی را , بهار را ,

از من بگیر

امّا خنده ات را هرگز

تا چشم از دنیا نبندم.

نظرت چیه؟

راستش موضوع از این قرار که من با دیدن چندتا از دوستام یه سوالی واسم پیش اومد.

اراده ی بعضی ها آدامو دیوونه می کنه.

ولی بعضی ها از بس سست اراده هستن که دیگه هیچ چیز واسشون ارزش چندانی نداره.

حالا سوال من اینه که به نظر تو آدم ها با اراده به دنیا میان که دلایلی باعث میشه  بی اراده شن یا اینکه با القوه اراده به دنیا میان که حتماً باید روش کار کنن که شخص با اراده ای باشن ؟

و سوالی که بعد از سوال قبلی پیش میاد اینه که چه چیز هایی باعث می شن آداما ارادشونو از دست میدن؟

ممنون که می خوای منو از نظر خودت مطّلع کنی(حمر)

دلم خیلی گرفته بود…یه غم اشنایی اومده بود چنگ انداخته بود توی دلم…داشت منو ریش ریش می کرد…دلم میخواست با تو حرف میزدم تا

یه کمی اروم می شد م …ولی تو نبودی…رفته بودی توی جزیرهءتنهایی

خودت……سا کت و ارام… با خودت خلوت کرده بودی….و من اونقدر

دوستت داشتم که دلم نمی اومد خلوتتو بهم بزنم…

رفتم کنار دریا….رو به دریا…توی ساحل نشستم و با خدا حرف زدم…

با تو هم حرف زد م…نمیدونم صدامو میشنیدی یا نه….ولی من هم صدای

خدا و هم صدای تو رو میشنیدم…. بهم میگفتی (…ممنون!...)و من هی

لابه لای گریه…خنده ام میگرفت…………………………………

(حمر) نظر یادت رفت؟

الهی بیاموز تا سردین بدانیم . بر فروز تا در تاریکی نمانیم .

تلقین کن تا آداب شرع بدانیم . توفیق ده تا خنک طمع نرانیم .

تو نواز که دیگران ندانند . تو ساز که دیگران نتوانند .

همه را از خود پرستی رهایی ده . همه را بخود آشنایی ده .

همه را از مکر شیطان نگاهدار . همه را از کید نفس آگاه دار .

                                                                                 (خواجه عبدالله انصاری)

یا کریم ...